سال 1385 با تمام اتفاقات خوب و بدش تمام شد و سال جدید، سال "اتحاد ملی و انسجام اسلامی" و یا سال "پاسارگاد و کوروش کبیر"، سال 1386 چندی پیش شروع شد. فارغ از نام ها و فقط به مبارکی نوروز و بهار، امیدوارم امسال سالی پر از موفقیت همراه با سلامتی و شادمانی باشه.

چند روزی هست که بعد از تقریباً 20 روز تعطیلات، به تهران برگشتم. مهمترین دغدغه ای که طی این روزها داشتم، کامپیوترم بوده که به دلیل تاثیر یک ویروس خیلی بد به نام infostealer تقریباً 80% کارائی خودش رو از دست داده بود که با تمام تلاشی که من و خشایار تو این روزها انجام دادیم، شاید هنوز 50% از مشکلاتش حل نشده و تلمباری از کارهامون جلوی چشمامون هستش! خدا به دادمون برسه، بگذریم...

اما اون چیزی که در این پست می خوام بهش اشاره کنم، نه در مورد کامپیوترم و نه در مورد سال نو و این حرفاست. طی این روزها با چند سرویس جدید گوگل آشنا شدم که اونقدر برام جذاب و تعجب آور بود که تصمیم دارم در موردشون بنویسم. به دنیای متا هیوریستیک گوگل خوش آمدید!

سرویسی دیروز کمی باهاش کار کردم و برام جالب بود، سرویس google reader بود. شاید شما با RSSها آشنا باشید و یا مفهوم کلی Feedها؛ Feedها آدرس فایل هایی روی اینترنت هستند که در Readerها خونده میشن و شما میتونید بدون اینکه به یک سایت سر بزنید، با خوندن RSS و یا Feed اون سایت در یک Reader از تمام تغییرات و مطالب جدید اضافه شده به اون سایت آگاهی پیدا کنید که این سیستم برای سایت های خبری و حتی برای وبلاگ ها به کار میاد. مثلاً اگر RSS وبلاگ من رو که لینکش سمت چپ همین صفحه هست در یک Reader ذخیره کنید، به محض اضافه شدن یک پست جدید به وبلاگ من، عنوان پست من در Reader نمایش داده می شه. اما گوگل چه کرده با این فناوری؟! گوگل در سرویس Reader خودش به شما این امکان رو می ده که مجموعه ای از هزاران Feed سایت های مختلف رو در یک جا وارد کنید و هروقت وارد بخش google reader خودتون میشید، ببینید که چه سایت ها و وبلاگ هایی به روز شدن، چی بهشون اضافه شده و اون چیزایی که اضافه شده رو همون جا بخونین! دیگه لازم نیست هر روز یا هر چند روز، دونه دونه سایت های مختلف و وبلاگ های دوستاتون رو برید و وقتتون رو سر اینکه آیا مطلب جدیدی داره یا نه، هدر بدید. نکته ی جالب تر اینجاست که شما می تونید اون مطالبی رو که دوسشون دارید و دوست دارید بقیه هم بخونن و یا خبرهای مهم رو با دیگران به اشتراک بذارید، یعنی هر مطلبی رو که share می کنید تو یک صفحه به نام Shared Items میاد که خودش یه جور وبلاگه و بقیه می تونن ببینن که شما از بین مطالبی که روی اینترنت مطالعه کردید، کدوماشون رو به اونها پیشنهاد می کنید(نمونه ای که من ساختم). آیا چیز دیگه ای هم لازمه؟

و اما آخرین سرویس گوگلی که می خوام اینجا معرفی کنم و همین دیشب کارکردن باهاشو یاد گرفتم و اونقدر خوشم اومد که باعث شد این پست رو بنویسم، یک بازی مهیج (البته برای من!) به نامGoogle Image Labeler هستش. همون طور که می دونیم سایت گوگل کار اصلیش جستجوی اینترنت هستش و در حال حاضر بهترین موتور جستجوست. گوگل برای قوی کردن جستجوی تصاویر خودش، این بازی رو ارائه کرده به شکلی که شما وقتی وارد این بخش می شید می تونید یا به عنوان مهمان و یا با اکانت جی میل خودتون وارد شید و بازی کنید! بازی به این شکله که شما و یک شریک یا رغیب آنلاین دیگه که همزمان با شما درخواست بازی کرده با زدن دکمه ی begin as a guest وارد محیط بازی می شید و با شروع تایمر که نشون میده شما 90 ثانیه وقت دارید، عکس هایی رو گوگل  به صورت تصادفی نمایش میده. حالا شما باید توضیحات یک کلمه ای که اصطلاحاً tag یا label گفته می شه برای اون عکس بنویسید. شریک شما هم داره همین کار رو می کنه و به محض اینکه یک label مشترک بین شما و شریکتون پیدا بشه بلافاصله عکس بعدی نمایش داده می شه. می بینید که در مدت 90 ثانیه چند عکس رو برای گوگل label گذاری کردید. گوگل در صفحه ی اول این سرویس خودش بیشترین رکوردها در هر روز رو نمایش میده که من 18 عکس label گذاری در 90 ثانیه رو هم دیدم که انجام شده و این در حالیه که من بیشترین رکوردم بعد از 2 ساعت بازی کردن 9 عکس در 90ثانیه بود که در رتبه ی 158 قرار گرفتم! یک بازی ساده و جذاب که هم شما رو سرگرم و راضی نگه میداره و هم گوگل نفع خیلی زیادی از این بازی شما می بره! آیا نباید به گوگل تبریک گفت؟